Sztuka

Narządzia malarza

admin — Sun, 02 Jan 2011 00:26:46 +0000

Dzisiaj napiszę o narzędziach, które powinien mieć każdy szanujący się malarz. Prawdą jest, że dobry malarz namaluję każdy obraz obojętnie jakim pędzlem. Czy to będzie pędzel za 2 zł, czy też za 1 tyś, to zawsze, ale to zawsze powstały obraz będzie profesjonalny. Oczywiście dobry pędzel pomaga wiele w malowaniu, ale bez niego da się żyć. Znacznie jest gorzej jeśli do malowania posiadamy niedobre płótno. Szczególnie te tanie płótna odznaczają się zwykłą tandetą i osobiście ich nie używam, bo szkoda na nie mojego cennego czasu. Samo malowanie na takich płótnach odbywa się tragicznie. Ciężko przyłożyć pędzel do płótna i namalować jakąś postać. O szczegółach typu: włosy możemy zapomnieć. Były czasy w których malowałem na płótnach z supermarketów, ale one już przeminęły i mam nadzieję już nigdy nie wrócą. Malarzowi niezbędny jest też stojak na którym będzie mógł postawić obraz. Spotkałem się również z malarzami, którzy malowali na siedząco, więc dobre, wygodne krzesło wypadałoby mieć pod ręką.

Zajęcia praktyczne z malowania

admin — Sat, 18 Dec 2010 15:12:59 +0000

Pierwsze jak i kolejne zajęcia na których panowała tylko i wyłącznie praktyka były bardzo udane. Wszyscy ewidentnie mieli talent do malowania obrazów, ale tylko nieliczni wywyższali się z całej grupy. Z tego co mi wiadomo należałem do osób, które mają największy talent. Znajomi, którzy patrzyli na mnie z pogardą jak nie uważałem na lekcjach teoretycznych teraz zazdrościli mojemu talentowi. Szybko stałem się liderem w klasie. Jeżeli musieliśmy wykonać jakiś obraz w grupie, to każdy chciał być ze mną. Wszystko dlatego, że pewnego dnia na lekcji sztuki musieliśmy namalować psa, który wygląda na smutnego. Mieliśmy przeznaczone na to około 10 godzin lekcyjnych. Malowanie swojego obrazu zacząłem od oczu, które moim zdaniem odgrywają tutaj kluczową rolę. Na namalowanie smutnych oczu spędziłem 5 godzin lekcyjnych. Moją pracę wszyscy zobaczyli dopiero na ostatniej godzinie lekcyjnej. Wcześniej nikt nie widział ani kawałku mojego obrazu. Wszyscy śmiali się ze mnie, że dopiero namalowałem oczy. Ale gdy przyszedł czas na pokazanie obrazów nauczyciel złapał się za głowę i powiedział: „Jesteś geniuszem”.

Szkoła artystyczna

admin — Sat, 13 Nov 2010 12:14:34 +0000

Opowiem trochę jak mijały moje dni w szkole artystycznej. W pierwszej chwili gdy wszedłem do klasy, to mnie zamurowało. Zobaczyłem same piękne dziewczyny, które swoją urodą mogłyby sprawić, że zacząłbym dobrze śpiewać, a nie malować. Podczas teoretycznych lekcji siedziałem na końcu klasy i malowałem obrazki w zeszycie. Nie miałem tendencji do słuchania czegoś co mnie nie interesowało. Jestem trochę dziwnym malarzem dlatego, że interesuję się tylko malowaniem obrazów, a nie historią malarstwa. Większość ludzi w klasie słuchała prowadzącego z wypiekami na policzkach. Patrzyłem na nich z politowaniem i nawet raz postanowiłem posłuchać nauczyciela, ale po 2 minutach zrezygnowałem Widziałem jak koleżanki spoglądały na mnie, a z ich spojrzeń można było odczytać: „Ten nowy chłopak jest jakiś dziwny! Skąd on się urwał, z Choinki ?” Nie ruszało mnie to Podczas teoretycznych lekcji z malarstwa rysowałem długopisem komiks. Na każdej lekcji udało mi się stworzyć jedną kartkę, na której znajdowały się obrazki oraz dialogi

Namalowany obraz po poprawie ocen

admin — Mon, 11 Oct 2010 14:30:55 +0000

Po około 2 miesiącach poprawiłem oceny. Nie było łatwo, ale moja miłość do malowania była większa i żadne oceny nie mogły mi stanąć w robieniu tego co lubię. Moja mama oddała mi farby, ale powiedziała, że jeżeli zauważy pogarszające się oceny, to zabierze mi farby do malowania i odda dopiero jak będę miał 18 lat. Wziąłem sobie to głęboko do serca i starałem się uczyć dobrze. Pierwsze co namalowałem, to stado szerszeni, które goniły biednego, młodego chłopaka. Ten zdesperowany, przerażony z miną małego dziecka, wymachujący naokoło swoimi rękoma pędził jakby groziła mu śmierć Płótno na którym namalowałem obraz nie było dobrej jakości, więc po jakimś czasie obraz nadawał się do wywalenia. Mój czas nie poszedł na daremno, ale już nikomu nie będę mógł pokazać obrazu. Nie maluję obrazów tylko dla siebie. Nie jestem egoistą! Lubię patrzeć na zadowolonych ludzi, którzy oglądają moje prace. Sprawia mi to ogromną radość i cieszy mnie to również, że moja praca komuś się podoba.

Zabranie farb

admin — Sun, 05 Sep 2010 11:18:46 +0000

Sztuka z biegiem lat sprawiała, że zacząłem zaniedbywać inne przedmioty. Swój czas na malowanie obrazów zajmował mi praktycznie cały dzień. Nie myślałem o niczym innym tylko o swoich dziełach. Pamiętam jak moja mam przyszła na wywiadówkę, byłem wtedy w 6 klasie podstawówki i Pani wychowawczyni skarżyła się na mnie, że w ogóle nie przykładam się do nauki. Trudno było mi się skupić na nauce jeżeli w mojej głowie chodziły ciągle myśli: „Co by tutaj dzisiaj namalować, Już wiem jak dokończę moją pracę itp.” Znajomi z klasy zaczęli trochę uważać mnie za dziwaka. Wcale się im nie dziwnie, bo potrafiłem z nikim nie rozmawiać przez tydzień. Czasami nawet jak nauczyciel zadał mi jakieś pytanie, to moim ulubioną odpowiedzią było: „Przepraszam mógłby Pan/ mogłaby Pani powtórzyć pytanie ?” Nauczyciele się denerwowali to że lekceważę lekcję i wzywali moich rodziców. W końcu się doigrałem i moja mam zabrała mi moje farby do malowania i oddała dopiero jak poprawiłem w szkole oceny.

Pierwsza praca

admin — Thu, 12 Aug 2010 11:06:40 +0000

Moją pierwszą pracę związaną z malarstwem zrobiłem w wieku 7 lat i tym samym wygrałem konkurs na najlepszą pracę z całej podstawówki. Wtedy nie uważałem się za malarza artystę. Ogólnie to w wieku 7 lat nie myśli się o niczym ambitnym Swój obraz stworzyłem z farb akwarelowych, które kupiła mi kochana mamuśka. Tematyka pracy była dowolna czyli każdy mógł namalować co tylko chciał. Potem nauczyciele wybierali pracę, która najbardziej wpadła im w oko. Mówili, że wybór był ciężki, ale pierwsze miejsce było od początku przeznaczone dla mistrza czyli mnie Ależ jestem skromną osobą, to wszystko wina mojego ojca. Ja namalowałem morze oraz przestraszone ptaki, które uciekały przez burzą. Nie było łatwo namalować szczegóły burzy, ale czas, który poświęciłem na stworzenie swojej pracy pozwolił mi dokładnie zobrazować, to co miałem w głowie. Po zajęciu pierwszego miejsca jakimś dziwnym spojrzeniem spoglądały na mnie dziewczyny Natomiast koledzy trochę, a nawet bardzo zazdrościli mi mojej sławy w szkole.

Dawid

admin — Sat, 10 Jul 2010 12:58:35 +0000

Witam wszystkie osoby, które interesują się różnorodną sztuką. Ja już od małego miałem smykałkę do tworzenia różnych dzieł malarskich. Dzięki czemu zostałem malarzem i uwielbiam rysować portrety ludzi. Obecnie uczęszczam do szkoły artystycznej w Wielkiej Brytanii. Dlaczego akurat wybrałem Wielką Brytanię ? Moja rodzina wyjechała tutaj w poszukiwaniu pracy, a więc musiałem i ja przeprowadzić się wraz z nimi. Byłem na tyle młody, że moje zdanie się nie liczyło. Nie przemawiały do nich teksty typu: „Tutaj mam znajomych, Nie znam dobrze języka angielskiego, itp.” Na szczęście wyjazd na wyspę okazał się strzałem w dziesiątkę. Co prawda na początku nie było zbytnio łatwo, ale z czasem nauczyłem się posługiwać językiem angielskim i szybko znalazłem sobie nowych znajomych. Nie od razu zacząłem chodzić do szkoły artystycznej. Na początku chodziłem tak jak większość osób do normalnej szkoły. To rodzice namówili mnie abym zapisał się do szkoły artystycznej . Twierdzili, że pomoże mi ona poszerzać swoje zdolności.